หากเคยสังเกตท้องฟ้าในช่วงวันที่อากาศปลอดโปร่ง คุณอาจสงสัยว่าทำไมท้องฟ้าถึงเป็นสีน้ำเงิน นี่คือคำถามที่หลายคนอาจเคยคิดและหาคำตอบ
แสงและการกระเจิง
คำอธิบายที่เกี่ยวกับสีของท้องฟ้าเป็นเรื่องของการกระเจิงของแสง (scattering) แสงจากดวงอาทิตย์ประกอบด้วยสีหลายสี ซึ่งรวมกันแล้วปรากฏเป็นแสงขาว เมื่อแสงนี้เข้าสู่ชั้นบรรยากาศโลก มันจะกระทบกับโมเลกุลของอากาศและเกิดการกระเจิงออกไปในหลายทิศทาง
แต่แสงที่มีความยาวคลื่นสั้นกว่า เช่น สีน้ำเงินและสีม่วง จะกระเจิงมากกว่าแสงที่มีความยาวคลื่นยาวกว่า เช่น สีแดงและสีส้ม นี่คือเหตุผลที่ทำให้ฟ้ามีสีน้ำเงิน อย่างไรก็ตาม มนุษย์มีความไวต่อสีน้ำเงินมากกว่าสีม่วง จึงทำให้เรามองเห็นฟ้าเป็นสีน้ำเงิน
ข้อยกเว้นในเวลาพระอาทิตย์ขึ้นและตก
เมื่อดวงอาทิตย์อยู่ใกล้ขอบฟ้า เช่น ในเวลาพระอาทิตย์ขึ้นหรือตก แสงต้องผ่านชั้นบรรยากาศที่หนาขึ้น แสงสีน้ำเงินถูกกระเจิงออกจนหมด เหลือเพียงแสงสีแดงและสีส้มที่ผ่านมาถึงตาเรา ทำให้ฟ้าในเวลาเหล่านี้ดูเป็นสีส้มแดง
ดังนั้น การที่ท้องฟ้าเป็นสีน้ำเงินคือผลของการกระเจิงของแสงในบรรยากาศโลกที่ส่งผลให้แสงสีน้ำเงินถูกส่งมายังตาเรามากกว่าสีอื่น
ในยุคที่ยังมีการศึกษาเรื่องนี้น้อย การรู้ถึงการกระเจิงของแสงช่วยให้มนุษย์เข้าใจเกี่ยวกับธรรมชาติของแสงและบรรยากาศมากขึ้น